جستجوی پیشرفته   |  ارسال مطلب  
  صفحه اصلی     آرشیو     تماس با ما     درباره ما     پیوندها     RSS  
یکشنبه، 28 آبان 1396 - 20:31   
  >> روی خط خبرها:  
 آخرین مطالب
  تجربه‌ خوب همکاری در سوریه نشان داد می‌توان اهداف‌ مشترک را محقق کرد
  ایران و روسیه به همکاری‌های هسته‌ای ادامه می‌دهند
  مهلت نمایندگان ایران برای ارائه مدارک به AFC هشت روز دیگر تمدید شد
  مهمترین مسئله کشور معیشت مردم است
  تحریم‌های جدید،ایران را مجبور به التماس خواهد کرد
  برجام موشکی نخواهیم داشت
  روایت امام خامنه‌ای از جایگاه تأثیرگذار مرحوم مصطفی خمینی
  آمریکا ناقض برجام است
  سردار جعفری: آمریکا با زبان سلاح بیشتر آشناست
  اگر طرف مقابل برجام را پاره کرد ما آن را ریزریز می‌کنیم
  مشروط کردن برجام قابل قبول نیست
  موگرینی: امیدواریم که توافق هسته‌ای با ایران همچنان ادامه داشته باشد
  صالحی:علاقمندیم توافق کماکان پابرجا باشد/ما را وادار به عکس‌العمل نکنند
  مهلت بغداد به بارزانی امشب به پایان می‌رسد
  لاوروف: تمام طرف‌های برجام به جز آمریکا بر اجرای کامل آن تأکید دارند
  ایران و ترکیه توافق‌نامه استفاده از ارز ملی در مبادلات تجاری امضاء کردند
  جلسه هیئت نظارت بر برجام عصر امروز برگزار می‌شود
  پاسخ ایران به تروریستی نامیدن سپاه قاطع و کوبنده خواهد بود
  دستگیری بدهکار ۳۰ هزار میلیاردی/ پرونده فساد مالی دری اصفهانی
  امام خامنه‌ای درگذشت حاج داود احمدی‌نژاد را تسلیت گفتند
آرشیو آخرین مطالب
- اندازه متن: + -  کد خبر: 35303صفحه نخست » یادداشتدوشنبه، 22 آذر 1395 - 07:03
اجماع کنگره و سنا، واکنشی به سرخوردگی‌های آمریکا
عباس سلیمی نمین - آن چه وال استریت ژورنال در روزهای اخیر منعکس ساخت نشان از آن دارد که اقدامات برزخی صرفاً برای مرعوب ساختن و گرفتن امتیازات بیشتر در چارچوب برجام و نه حتی برهم زدن آن است.
  

رأی مجلسین آمریکا به استمرار تحریم ها علیه ایران (بر اساس طرح داماتو) از منظری از خلاء قدرت در کاخ سفید در شرایط کنونی حکایت می کند؛ زیرا از یک سو دولتی به پایان عمر خود نزدیک می شود و دیگر پافشاری بر سیاست هایش و هزینه دادن برای آن ها بی معناست، از دیگر سو نیز رئیس جمهور منتخب در تدارک کوچ به کاخ سفید سخت گرفتار تطبیق شعارهای انتخاباتی با واقعیت هاست.

از این رو به درستی اقدام ضد ایرانی دستگاه قانون گذاری آمریکا را باید یک رأی برزخی دانست. اجماع اهالی کنگره و سنا برای گام برداشتن در مسیر نفی یک توافق تاریخی و بین المللی در شرایطی صورت می‌گیرد که سایه ملاحظات «دولت مستقر» بر عملکرد آنان بسیار کمرنگ است. از این رو عمده صاحب نظران آن را واکنشی به یک سری سرخوردگی ها ارزیابی می کنند.

در چند سال اخیر عمده تحرکات منطقه ای آمریکا علیه کشورهای اسلامی با ایستادگی ایران نتیجه ای معکوس را برای واشنگتن رقم زده است. شکست طرح هایی که سرمایه‌گذاری گسترده ای بر روی آن صورت گرفته بود تحقیر آشکاری را برای هیئت حاکمه آمریکا به نمایش گذاشته است.

اکنون پرسش اصلی در این رابطه آن است که آیا چنین اقدامی‌که شبیه آن را حتی در استبدادی ترین کشورها نیز نمی توان یافت، می تواند بی اعتباری ها را ترمیم نماید؟ به نظر می رسد همه سلایق سیاسی به این پرسش پاسخ منفی دهند. در حاکمیت های دیکتاتور دست کم نمایشی از تبادل نظرات متفاوت برای القای ملحوظ داشتن منافع ملی عرضه می شود.

چه شرایطی موجب شده تا اولویت یافتن مصالح صهیونیست ها بر منافع جامعه آمریکا این چنین بی پرده دنبال گردد؟ پاسخ این میزان «رو بازی کردن» را در هدر رفت سرمایه گذاری دو دهه ای واشنگتن و لندن برای درهم ریختن کشورهای اسلامی با هدف رفع نگرانی از صهیونیست های اشغال کننده فلسطین باید جست.

بر همین اساس می بایست این حجم از خصومت را در نزد حامیان نژاد پرستان حاکم شده بر قبله اول مسلمین باور کرد. این که بر خلاف عرف دیپلماتیک نخست وزیر انگلیس آشکارا شیوخ منطقه جنوبی خلیج فارس را علیه ایران تحریک می کند، به خشم واشنگتن و لندن از در هم شکسته شدن بازی دو جانبه «تروریسم_دیپلماسی» باز می گردد.

دیگر تروریست های داعش، النصره و .. نخواهند توانست جاده صاف کن دیپلماسی حامیان آمریکایی و اروپایی صهیونیزم در جهان اسلام باشند. عواقب شکست این ابزار نظامی ناکامی ای نیست که بتوان از آن به سهولت رهایی یافت.

رأی دستگاه قانون گذاری آمریکا و اظهارات نخست وزیر کشور تابع آن در اروپا علیه ایران از نظر همه ناظران سیاسی قابل فهم است؛ زیرا تهران ابزار غلط انداز و پیچیده ای را در منطقه زمین گیر کرد که لندن و واشنگتن تصور می کردند که با اتکا به آن نقشه سیاسی را در اطراف و اکناف اسرائیل تغییر خواهند داد.

همزمان با بروز نشانه های این شکست رسانه های غرب موجی از جنگ روانی علیه ایران را به راه انداخته اند که گویا دولت جدید آمریکا همه مسائل خود را با جهان به کنار خواهد افکند و با تمام توان مقاومت تهران در برابر سیاست تحمیل نژادپرستان بر منطقه را در هم خواهد شکست.

باید پرسید برای نمونه آیا کاخ سفید قادر خواهد بود مشکلات روزافزون خود را با چین به فراموشی بسپارد؟ صرف نظر از مسائل و بحران های متعدد بین المللی، شرایط بغرنج داخلی که روز به روز حادتر می شود مقوله ای نیست که با جنگ افروزی های برون مرزی تقابل نداشته باشد.

فراموش نکنیم که نامزد پیروز جمهوری خواهان در رقابت انتخاباتی برای حل بحران داخلی همواره وعده خارج شدن واشنگتن از تنش های جهانی را به رأی دهندگان می داد. آن چه وال استریت ژورنال در روزهای اخیر منعکس ساخت نشان از آن دارد که این اقدامات برزخی صرفاً برای مرعوب ساختن و گرفتن امتیازات بیشتر در چارچوب برجام و نه حتی برهم زدن آن است.

انتهای پیام

   
  

به اشتراک بگذارید:     Share/Save/Bookmark

نظر شما:
نام:
پست الکترونیکی:
نظر
 
  کد امنیتی:
 
 پربیننده‌ترین مطالب
آرشیو پربیننده‌ترین مطالب
::  صفحه نخست ::  آرشیو ::  تماس با ما ::  پیوندها ::  نسخه موبایل ::  RSS ::  درباره ما ::  نقشه سایت ::  نوار ابزار اصولگرا ::  نسخه تلکس
© اصول‌گرا 1391 - 1387
info@osoolgera.com
پشتیبانی توسط: خبرافزار
Real Time Web Analytics